Amedeo Clemente Modigliani (Livorno, 12 juli 1884 - Parijs, 24 januari 1920) was een Italiaans kunstschilder en beeldhouwer. De schilderkunst van Modigliani is herkenbaar aan de langgerekte lichamen van de vrouwen en de warme gloeiende kleuren.
In 1902 begon Amedeo met zijn kunstopleiding in de Scuola libera di Nudo (Vrije school van naaktstudies) in Florence. Een jaar later verhuisde hij naar Venetië waar hij zich inschreef bij het Istituto per le Belle Arti di Venezia. In Venetië probeerde hij voor het eerst hasjiesj en begon in plaats van te studeren de sjofele delen van de stad te bezoeken. In 1906 verhuisde Modigliani naar Parijs, dat toen het brandpunt van de avant-garde was en waar hij een voorbeeld werd van de tragische artiest. Hij vestigde zich in Le Bateau-Lavoir, een commune voor armoedige artiesten in Montmartre, en begon snel met schilderen, in eerste instantie beïnvloed door Henri de Toulouse-Lautrec totdat Paul Cezanne hem tot andere inzichten bracht. Niettemin ontwikkelde Modigliani zijn geheel eigen stijl, die in de verte verwant is aan het kubisme, maar zonder de hoekige vormen. Hij is bekend om zijn snelle arbeid; hij kon een portret in één of twee zittingen afmaken. Als een schilderij eenmaal af was, zou hij er nooit meer aan werken. Toch zeiden degenen die voor hem poseerden dat het was alsof Modigliani je ziel blootlegde. In 1909 keerde Modigliani terug naar Livorno, ziekelijk en uitgebrand door zijn levensstijl. Hij bleef echter niet lang in Italië en ging snel terug naar Parijs, waar hij nu een studio huurde in Montparnasse. Hij begon ook meer te beeldhouwen vanaf dat moment. Bij de start van de Eerste Wereldoorlog probeerde hij in het leger te gaan, maar hij werd geweigerd vanwege zijn slechte gezondheid. Wellicht wetende dat zijn leven vanwege zijn zwakke gezondheid toch niet lang zou zijn, droeg hij een doodswens met zich, dronk continu en gebruikte grote hoeveelheden verdovende middelen, met name opium. Amedeo Modigliani was een zeer knappe man, die een sterke aantrekkingskracht had op vrouwen. Vrouwen kwamen en gingen, totdat Beatrice Hastings zijn leven binnenkwam. Zij bleef twee jaar, en werd onder andere geschilderd als "Madame Pompadour". Zij leed echter erg onder zijn drankzucht, maar als hij nuchter was, dan was hij wel erg charmant, citeerde Dante Alighieri en gedichten van Lautreamont. Toen de Engelse schilder Nina Hamnett in Montparnasse kwam, in 1914, ontmoette zij op haar eerste avond een glimlachende man aan het tafeltje naast haar in het café, waarbij hij zichzelf voorstelde als "Modigliani, schilder en jood". Er ontstond een diepe vriendschap tussen deze twee. Op 3 december 1917 werd de eerste en enige solotentoonstelling geopend tijdens het leven van Modigliani, in de galerie van Berthe Weill. Voor de galerie verzamelden zich opgewonden mannen, die graag de schilderijen van de volledig naakte vrouwen wilden zien. Het hoofd van de politie van Parijs vond de tentoongestelde naakten echter pornografie, waarop de tentoonstelling enkele uren na de opening gesloten moest worden.
In Nice verkocht Modigliani enkele werken aan rijke toeristen, maar slechts voor enkele francs per stuk. Het geld dat hij had, verdween overigens toch gauw richting drugs en alcohol. De tijd daarna ging de gezondheid van Modigliani verder achteruit. Nadat hij een paar dagen niet gezien was, vond de benedenbuur het paar in bed, Modigliani met een delirium, Jeanne vasthoudend, die bijna negen maanden zwanger was. Naar later verteld werd, zette hij Jeanne aan tot zelfmoord, zodat hij haar als favoriet model bij zich kon houden in het paradijs. Een dokter werd gehaald die echter weinig kon doen om het leven van de 35-jarige kunstenaar te redden. Bron: Wikipedia. 

                                                                                                          klik op de afbeelding voor vergroting